Short Story
चंद्रशेखर आणि अश्विनी यांचे नवीनच लग्न झाले होते. दोघे नवराबायको अगदी आनंदाने सुखी संसार करत होते. लग्न झाल्यानंतर काही दिवस त्यांच्या आनंदाने गेले.
एका वर्षानंतर त्यांना एक मुलगा झाला ज्याचे नाव या ठेवलं. पोटाला खायला अन्न लागतो म्हणून नवरा बायकोदेखील करायला जाऊ लागली.
करून घरी यायचे तेव्हा नवीन नवीन आज आपण काय केलं? एकमेकांसोबत त्यांचं बोलणं व्हायचं. रात्री जेवण करून आपल्या मुलासोबत बोलून पाहिजे.
परंतु आता रात्री जेव्हा आपल्या बायकोच्या जवळ जायचा त्यावेळी संबंध बनवायला त्याला नकार द्यायची. लग्न होऊन काहीच वर्षे झाले होते. परंतु तरीही बायको असते वागत होती म्हणून त्याचं कारण नवऱ्याला समजत नव्हते.
सकाळ झाली की दोघेही परत आपल्या कामाला निघून जायची असेल काही दिवस चालू होते.
परंतु बायकोजवळ येत नसल्यामुळे नवरा विचारात पडला होता की आपली बायको रात्री असं का वागते? त्यामुळे त्यांना एक दिवस या प्रकरणाच्या मुळापर्यंत पोहोचायचा प्रयत्न केला आणि एक दिवस नवऱ्याला काही समजायच्या आतच त्या बायकोने असं काही केलं की नवराच्या पायाखालची जमीनच सरकली आणि म्हणूनच त्या 99 अगदी टोकाचे पाऊल उचलले. आता या नवरा बायकोमध्ये नेमकं काय घडलं?
नेमकं कोण यांच्या मधे आलो आहे. आपण या स् टोरीमध् ये बघणार आहोत संभाजीनगर जिल्ह्यातील सिल्लोड तालुक्यातील रेल्वे गावा.
चंद्रशेखर मनोहर सोनवणे या नावाचा 34 वर्षीय तरुण राहत होता. चंद्रशेखर याला त्याच्या स्वतःच्या रक्ताचा परिवार नव्हता म्हणजेच आई वडील बहिण भाऊ हे कोणीच नव्हतं. लहानपणापासूनच तो एकटाच वाढला.
लोकांच्या घरी मोलमजुरी करून शेतात काम करूनचा प्रवास सुरू होता.
लहानाचा मोठा होत गेला तेव्हा गावातील काही लोकं त्याच्या लग्नाचा विचार करू लागले. पण चंद्रशेखर हा एकटा होता. त्याच्या मागे पुढे कोणी नव्हतं.
Short Story In Hindi मैं रात को सो रही थी कि अचानक मुझे एहसास हुआ कि कोई मुझे मैं उनको पीछे से….!
त्यामुळे त्याला कोण मुलगी देणार? असा प्रश्न.
पवन लग्न झाल्यावर चंद्र शेखरला त्याची बायको नक्की आधार देईल असे सर्वांना वाटत होते. चंद्रशेखरला जारी परिवार नव्हता तरी त्याचे काही नातेवाईक होते म्हणून त्यांनी चंद्रशेखरसाठी मुलगी बघायला सुरू केला आणि काय आश्चर्य एक चांगली सुंदर तरुणी तिचे नाव आश्विनीही चंद्रशेखरच्या नशिबात बायको म्हणून चंद्रशेखरला चांगलाच आधार मिळाला. त्याच्या घराला घरपण मिळाले.
त्यामुळे तो अजून करू लागला. काही दिवसानंतर अश्विनीसुद्धा घरात बसण्यापेक्षा संसाराला हातभार लावण्यासाठी शेतामध्ये जाऊन मज.
पुरी करू लागली. दोघांच्याही मजुरीमुळे पैसा घरात येऊ लागला. त्यांचा संसार चांगला सुरळीत सुरु झाला.
त्याच काळात लग्नाच्या एक वर्षानंतर त्यांना एक मुलगा देखील झाला. आज एक सदस्य वाढला होता. तसा चंद्रशेखर आणि अश्विनी यांच्या कामाचा वेस्ट दाखवला होता.
सगळं काही सुरळीत सुरू होतो. चंद्र शेखरला आई वडिलांचा सहवास लाभला नव्हता तरी त्याचा संसार अगदी चांगल्या रीतीनं सुरू केलेला होता. सांभाळला होता चंद्रशेखर यांच्यामध्ये.
भक्कम आधार होती. त्यांचा मुलगा लहानाचा मोठा होत होता. त्यावेळी चंद्रशेखर आणि अश्विनी यांच्यामध्ये थोडे फार भांडण होऊ लागले आहे.
दोघांनी लग्न केलं यावर लागणारच ना?
आई वडील काय असतात हे चंद्र शेखरला सुख मिळालेला नव्हता. त्यामुळे तो आपल्या बायकोची जास्त काळजी घेत होता. मला माझ्या आयुष्यामध्ये माझी बायको अश्विनीची सात खूप महत्वाचे आहे.
माझा घराचा भक्कम खांब माझी बायको अश्विनी आहे असा चंद्रशेखर बाहेर आपल्या मित्रांना सांग गावातील लोकांनादेखील चंद्रशेखरचा प्रेमळ स्वभाव चांगलाच माहिती होता. त्याच्या पाठीमागे कोणी नव्हतं.
काही पुरुष मंडळीने चंद्रशेखरची बायको अश्विनी काय वाईट नजरेनं पाहायला सुरुवात केली होती.
कसली तरी दिसायला सुंदर असल्यामुळे तिच्याकडे सगळे बघायचे. अश्विनी जेव्हा शेतात मजुरी करत आहे तेव्हा शेतामध्ये तिचे अनेक महिलांबरोबर पुरुषांसोबत ओळख झाली होती.
Read Also : Short Story In Hindi रोहन और पूजा की शादी को पूरे 7 साल हो चूके थे
गावातील मनीषा तिचा भाऊ मनोज व त्यांचा मित्र अंकुश यांच्यात चांगलीच मैत्री झाली होती. चंद्रशेखर जरी अश्विनीचा नवरा तर अश्विनीची नजर मात्र शेतात काम करणारा मनोजवर पडायची. कारण नवरा चंद्रशेखरपेक्षा शेतात काम करणारा मनोजा खूप जास्त देखणा तरुण होता तो अश्विनीसोबत शेतात मजुरी करायला येत असे तेव्हा तो अश्विनीसोबत नेहमीच बोलायचा.
मनोजची बहीण मनीषा देखील शेतामध्ये काम करायला येत असे आणि म्हणूनच त्याच्या बहिणीने अश्विनीसोबत त्याची ओळख करून दिलेली होती.
Read More : Motivational Shayari
त्यांची ओळख झाल्यानंतर मनोज आणि अश्विनी यांचेळू प्रेम प्रकरण सुरू झालं. अश्विनी वाहिली. तिला एक मुलगा असला तरीही मनोज तिच्यावर प्रेम करू लागला होता.